|
Ta
strona poświęcona jest mojemu pradziadkowi - powstańcowi
wielkopolskiemu.
Walenty
Drachowski urodził się 14 lutego 1896 roku w Bednarach w
powiecie poznańskim w rolniczej rodzinie Józefa i Antoniny
Drachowskich.
W 1910 roku ukończył 8-klasową szkołę podstawową w
Pobiedziskach. Następnie rozpoczął naukę zawodu ślusarza.
W latach 1914-1916 pracował w fabryce w Berlinie, gdzie 1
października 1916 roku został powołany do wojska
niemieckiego.
Walczył pod Verdun, a następnie na froncie włoskim. 
W niemieckim mundurze i pikelhaubie (stoi z lewej)
11
listopada 1918 roku zdezerterował z armii i przedostał się do
rodziców – do Węglewa.
5
grudnia 1918 roku wstąpił jako ochotnik do oddziału bojowego
Polskiej Organizacji Wojskowej, dowodzonego przez ppor. Brunona
Materne.
Od
27 do 30 grudnia brał czynny udział w walkach ulicznych w
Poznaniu, uczestnicząc m.in. w zdobywaniu gazowni, zbrojowni, oraz
Portu Lotniczego Ławica.
1
lutego 1919 roku, na skutek reorganizacji oddziału bojowego,
został przeniesiony do 10 Pułku Strzelców Wielkopolskich (późniejszy
68 Pułk Piechoty) pod dowództwem kpt. Wężyka.
W
1919 roku uczestniczył w wyzwalaniu terenów pod Czarnkowem
i Rawiczem.
Od
czerwca 1919 roku pozostawał w szeregach 68 Pułku Piechoty,
biorąc m.in. udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
10
lipca 1921 r. został zdemobilizowany i podjął pracę w zakładach
HCP, gdzie pracował nieprzerwanie do czasu przejścia na rentę 31
marca 1961 roku.
28
czerwca 1956, wraz z innymi pracownikami HCP, brał udział w
wydarzeniach Poznańskiego Czerwca.
W
1971 roku w dowód uznania zasług został awansowany do
stopnia podporucznika.

W mundurze wojsk powstańczych (lata 70'te XX wieku)
W
1922 roku poślubił Stanisławę z d. Siwiak, z którą miał
dwójkę dzieci – Henryka i Wandę.

Z żoną Stanisławą
Zmarł
20 stycznia 1980 roku w Poznaniu.
|